خدا دست علىّ بن ابى طالب ( ع ) را گرفت و گفت : به به تو را اى پسر ابى طالب ! 211 - عن أبي سعيد الخدري أن رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله و سلم لما نزلت عليه هذه الآية قال : اللّه أكبر على إكمال الدين و إتمام النعمة ، و رضا الرب برسالتي و ولاية عليّ بن ابى طالب من بعدي . ثم قال : من كنت مولاه فعلي مولاه ، اللهم و ال من والاه و عاد من عاداه و انصر من نصره و اخذل من خذله . ابو سعيد خدرى گفت : وقتى اين آيه بر پيامبر نازل شد ، فرمود : اللّه اكبر بر كامل كردن دين و تمام كردن نعمت و خوشنودى پروردگار به رسالت من و ولايت علىّ بن ابى طالب ( ع ) پس از من . سپس گفت : هر كس كه من مولاى اويم على مولاى اوست ، خداوندا دوست بدار كسى را كه او را دوست بدارد و دشمن بدار كسى را كه او را دشمن بدارد و كمك كن كسى را كه او را كمك كند و خوار كن كسى را كه او را خوار كند . 212 - همين مضمون با سند ديگرى از ابو سعيد خدرى نقل شده است . 213 - عن أبي هريرة قال : من صام يوم ثمانية عشر من ذي الحجة كتب اللّه له صيام ستّين شهرا ، و هو يوم غدير خمّ لما أخذ النبي صلّى اللّه عليه و آله و سلم بيد علىّ فقال : ألست وليّ المؤمنين ؟ قالوا : بلى يا رسول اللّه . فقال : من كنت مولاه فعلي مولاه . فقال عمر بن الخطاب : بخ بخ لك يا ابن ابى طالب أصبحت مولاي و مولا كل مؤمن ! و أنزل اللّه : ( اليوم أكملت لكم دينكم ) . ابو هريره گفت : هر كس روز هيجدهم ذيحجه را روزه بدارد خداوند براى او روزهء شصت ماه را مىنويسد و آن روز روز غدير خم است . چون پيامبر دست على را گرفت و گفت : آيا من ولىّ مؤمنان نيستم ؟ گفتند : آرى اى رسول خدا ! پس گفت : هر كس كه من مولاى اويم ، على مولاى اوست . پس عمر بن خطاب گفت : به به تو را اى پسر ابى طالب ، مولاى من و مولاى هر مؤمنى شدى ! و خداوند اين آيه را نازل